Send to back

setChildIndex(example,0);

Bring to front

setChildIndex(example,numChildren - 1);

Relative to something else

var otherindex = getChildIndex(theotherthing);

//Behind that thing: 

setChildIndex(example, otherindex) //pushes the other thing forward
 //In front of that thing: 

setChildIndex(example, otherindex + 1);

Code to remove all Children from the stage:

while (numChildren > 0) { removeChildAt(0); }

Enige regelmaat is op deze blog ver te zoeken. Maar dit geheel terzijde. Afgelopen weekend ben ik eens naar mijn ex-volleybalteam gaan kijken. Of wat ervan overblijft, want slechts 3 speelsters zijn gebleven.
Leuven-FH Nijlen dus, en ik vond dat ik als inwoner van Leuven niet kon ontbreken. 't Was een kort & pijnlijk weerzien. Kort, want ze zijn 3-0 verloren in iets meer dan een uur. Pijnlijk, want het is niet leuk om de ploeg zo te zien verliezen. De afgelopen 4 jaar hebben we ons vanalle leuke dingen ontzegd om resultaten te halen met de ploeg. Geen reisjes naar de zon in november, geen skivakanties, op trouwfeesten steeds te laat, recepties gewoon niet halen, nuchtere vrijdagavonden, voorbereiding vanaf juli, blijven trainen tot mei... We zijn toen in 4 jaar tijd van 1e provinciale naar 1e landelijke geklommen. Het seizoen is nu nog niet half, en de ploeg staat al op de laatste plaats met amper 1 punt. Willen zij op 4 jaar terug naar 1e provinciale gaan misschien?

Ik kan me geen betere manier indenken om mijn volleybalcarriere af te sluiten. Het zou van intelligentie getuigen moest ik het opzettelijk doen. Eerst een periode van heel slecht spelen gevolgd door bankzitten... En dan: de wederopstanding! Al 2 matchen dik in orde, nog 1 match vol te houden. Moet kunnen.
En dan nu iets volledig anders. Boeken die verfilmd worden. Toevallig heb ik ooit "De ontdekking van de hemel" van Harry Mulisch gelezen. Nog toevalliger kwam ik onlangs in de videotheek de DVD tegen. Ik vroeg me af hoe zo'n boek kan verfilmd worden. The lord of the Rings in gedachten had ik zoiets van: wie weet, het kan misschien... Wel, niet dus: ik heb nog nooit zo'n slechte film gezien. "Inside deep throat" heeft meer diepgang.

De laatste 3 weken heb ik me tijdens de volleybalmatch toegelegd op het bankzitten. Nee, niet omwille van een kwetsuur (was het maar zo simpel), maar omdat ik (rot)slecht bezig was. Sinds zaterdag is dat echter veranderd. Jiepiejajee, ik mocht nog eens mee in de basis vertrekken (soms moet je wat geluk hebben), en heb dan ook nog eens vrij goed gespeeld (en niemand gaat het nu in zijn hoofd krijgen om ook hier van geluk te spreken).
En dat wil ik toch even delen via deze blog, want de geschreven pers heeft mijn wederopstandig schandelijk over het hoofd gezien.

De aap is met de kogel uit de mouw door de kerk. Ik stop met volleyballen. Natuurlijk pas als 't seizoen afgelopen is. Dankzij de volleybal heb ik in de kranten gestaan (regionale kranten zijn ook kranten) en ben ik op tv geweest (ook hier weer: regionale tv is ook tv). Had my 15 minutes of fame, time to move on.

Dat ik de laatste maanden rot rot rot slecht aan 't spelen ben, heeft met deze beslissing uiteraard niks te maken...

Mijn 1e jamsessie van afgelopen donderdag, ik heb het niet gehaald. Mijn basleraar stelde voor om op woensdagavond al een 1e baslesje te houden. Geweldig idee vond ik dat. Mijn basleraar beschikte over een paar van die kartonnekes met rode wijn, die rijkelijk vloeide. De volgende dag beschikte ik over een maag die protesteerde tegen eender wat ik erin probeerde te stoppen, gaande van een slok water met dafalgan tot motilium. Hele donderdag dus in mijn bed gestoken samen met een emmer, ik moet er geen tekeningske bij maken zeker...? En 's avonds dus geen jamsessie voor bibieke...
Wat heb ik nu geleerd: met 1-4-5 kan je bijna alles spelen, veel meer is me niet bijgebleven. Behalve misschien nog dat ik van die rode wijn moet afblijven.

Ik krijg hier het commentaar dat er nog een andere wereld bestaat dan die van de duffe zalen van de Studio cinema's, wachtend en smachtend om beschreven te worden. Wel, hier dan: binnenkort ga ik in een bandje spelen. Geen Idool of X Factor toestanden, maar "echte muziek": blues-jazzy toestanden is me verteld. Samen met enkele collega's, want die hadden al eens samengezeten in de tijd dat ik daar nog niet werkte & ze hadden nog een bassist nodig. Blijkbaar vinden ze me wel een beetje ok, want ik mag donderdag mee komen "jammen". Slechts 1 obstakel moet ik nog overwinnen: basgitaar leren spelen...