Enige regelmaat is op deze blog ver te zoeken. Maar dit geheel terzijde. Afgelopen weekend ben ik eens naar mijn ex-volleybalteam gaan kijken. Of wat ervan overblijft, want slechts 3 speelsters zijn gebleven.
Leuven-FH Nijlen dus, en ik vond dat ik als inwoner van Leuven niet kon ontbreken. 't Was een kort & pijnlijk weerzien. Kort, want ze zijn 3-0 verloren in iets meer dan een uur. Pijnlijk, want het is niet leuk om de ploeg zo te zien verliezen. De afgelopen 4 jaar hebben we ons vanalle leuke dingen ontzegd om resultaten te halen met de ploeg. Geen reisjes naar de zon in november, geen skivakanties, op trouwfeesten steeds te laat, recepties gewoon niet halen, nuchtere vrijdagavonden, voorbereiding vanaf juli, blijven trainen tot mei... We zijn toen in 4 jaar tijd van 1e provinciale naar 1e landelijke geklommen. Het seizoen is nu nog niet half, en de ploeg staat al op de laatste plaats met amper 1 punt. Willen zij op 4 jaar terug naar 1e provinciale gaan misschien?
